Verslag ‘Lunchconcert en Rondleiding Stopera’, 27 maart 2018
In januari ging ik naar Amsterdam om te kijken of een rondleiding in de Stopera voor onze leden leuk zou kunnen zijn.
Bij toeval zag ik bij de entree een folder met een overzicht van lunchconcerten in de foyer van de Stopera.
Op dinsdag 27 maart zou het Eislertrio ( www.Eisler Trio.com) een concert verzorgen met muziek uit het interbellum, de tijd tussen de Eerste en de Tweede Wereldoorlog.
Via Youtube maakte ik kennis met muziek van Hanns Eisler, Kurt Weill en Bertold Brecht: maatschappijkritische kunstenaars uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw.
Ik raakte er nog meer van overtuigd, dat het voor ons een geslaagd lunchconcert kon worden, toen ik werken van de Braziliaanse componist Villa-Lobos beluisterde: magische klanken vanuit het duistere oerwoud en melancholieke muziek, gebaseerd op wat hij had gehoord in de volkswijken van Braziliaanse steden.
Toen bleek, dat het mogelijk was om direct na het concert de rondleiding te doen, stond mijn besluit vast: ik zou een programma schrijven voor deze combinatie en dat naar de webmaster sturen.
Tot mijn verbazing was het uitstapje snel volgeboekt.
27 MAART
In grand café De Amstelhoeck, naast het Waterlooplein, komen wij bijeen.
Om 12.15 uur wandelen wij naar de Stopera. Een lange rij vóór ons verraadt, dat er veel belangstelling voor het Eislertrio is. Drie kwartier lang luisteren wij, informeel zittend op de trappen van de foyer, geboeid naar prachtige muziek, uitgevoerd door uitstekende musici.
Direct daarna ontmoeten wij Tanneke, onze gids, die alles uit de kast haalt om ons een beeld te geven van wat er achter de schermen gebeurt om opera- en balletvoorstellingen te laten slagen.
Eerst krijgen wij een kijkje in ‘the secret room’, waar telaatkomers alsnog de voorstelling kunnen zien en beluisteren. Wij horen daar, dat het theater plaats biedt aan ruim 1600 mensen, dat men drie jaar voor de uitvoering het programma vaststelt, dat er zeshonderd mensen in vaste dienst zijn en dat er daarnaast, afhankelijk van de programmering, veel mensen rondlopen met een tijdelijk contract.
Artistieke leidraad bij het kiezen is, dat het werk nieuw of vernieuwend moet zijn.
Wij wandelen verder en zien timmerlieden, bezig met een grote stellage voor ‘La Bohème’. Wij staan op het podium en kijken in de enorme zaal, wij zien hoe schoenen en kostuums op maat worden gemaakt.
Een handige creatieveling legt ons uit hoe je een boompje kan maken, dat tijdens de voorstelling zijn bladeren laat vallen.
Van enige afstand zien wij hard trainende balletdansers en ballerina’s. Topsport!
Alles bij elkaar is mijn verbazing en bewondering voor wat er achter de schermen gebeurt enorm toegenomen.
‘Hopelijk zijn de deelnemers door de rondleiding nieuwsgierig geworden en komen zij een keer
een voorstelling bijwonen’, zegt onze gids.
Ik ga dat zeker doen.
Om weer een beetje in de realiteit terug te keren wandelen wij daarna via de rand van het oude Amsterdam naar café de Jaeren om nog wat te babbelen en te genieten van een hapje en een drankje.
Hans Besseling

