Op dinsdag 23 mei vanaf 12 uur ’s middags zaten de organisatoren Jos Stroet en Hans Brussaard buiten in ‘t zonnetje om ons te ontvangen, te registreren en te verwijzen naar de zaal waar de koffie/thee en een gebakje klaar stonden. Wij waren uiteindelijk met 31 mensen aanwezig.
In twee aparte groepen startten we in het binnenmuseum, waar ons de ontstaansgeschiedenis van dit gebied werd verteld. (Het ‘Rijk der duizend eilanden’ bestond oorspronkelijk uit meer dan 15.000 akkers op kleine eilandjes, die zijn aangelegd rond Broek op Langedijk. Het is deel van de Geestmerambachtpolder. Het gebied rond de Broeker Veiling is ontstaan tijdens de veenontginning tussen de 10e en 11e eeuw en veel later pas, in de 20e eeuw, tussen 1960-1974, vindt er in deze polder een grote ruilverkaveling plaats, waardoor een groot gedeelte het oorspronkelijke eilandenrijk is verdwenen) aan de hand van filmbeelden werd nog eens duidelijker hoe het tuindersleven er toen uitzag. Na afloop van de film gingen wij naar het buitenmuseum waar van alles was te zien uit de tijd van het leven van weleer. Bijvoorbeeld het ‘huisie’, (het ‘gemak’) boven de sloot, een schip met aan de reling een gevlochten touw met daaraan een kwast die overboord hing, het ‘allemansend’ (zie foto) en dat na de grote boodschap werd gebruikt voor de persoonlijke hygiëne en in het water werd uitgespoeld.
Verderop wandelden wij langs een boothelling en een boet (schuur voor opslag). Wij liepen langs akkertjes en door de boomgaard langs de palingrokerij (alleen in bedrijf op de zaterdag). Weer op weg naar het binnenmuseum, naar de lighallen, waar foto’s, voorwerpen. schuiten en werktuigen waren te zien, zoals een vierkante, houten eg, (landbouwwerktuig voor het verkruimelen van kluiten aard en ook waarmee grond zaaiklaar wordt gemaakt ) die op een zandbed was neergezet en die je kon uitproberen; de eg droeg de toepasselijke bijnaam ‘mensenbeul’. ( Je kunt je voorstellen hoe zwaar het werken met dit handwerktuig was.) Aan de wand hing een stok met een kop (?) met indrukwekkende spijkers, die als mollenvanger dienst deed.
De rondleiding eindigde met een rondvaart door het Rijk der duizend eilanden. Al varend kregen wij een aardige indruk van het eilandenpatroon, terwijl de schipper ons over de (ontstaans)geschiedenis vertelde. Dit deed hij overigens met humor tussen de verhalen door. Een serieus probleem in dit gebied vormen de inmiddels beruchte rode, Amerikaanse rivierkreeften (alleseters), die ook hier zijn opgerukt. Aan de oevers is dan ook goed te zien wat voor schade deze alleseter heeft toegebracht. Naast deze zorgwekkende schade is bekend dat deze invasieve exoten de waterflora en -fauna bedreigen en de waterkwaliteit aantasten.
Over de eilandjes: deze waren met bagger (veenresten) uit de sloot op de eilanden/akkers gegooid en daarmee opgehoogd. Deze veenresten zorgden voor vruchtbare akkers, waarop o.a. kool het goed deed. De groenten en fruit zijn alle ongespoten en het gebruik van kunstmest is uit den boze, gaf de schipper ons nog mee. Vanaf hun vaak moerassige akkers voerden de tuinders met hun oogst naar de veiling.
Het laatste onderdeel in het museum was in het veilinggebouw waar wij zelf ook via afslag op seizoensgroenten konden bieden. Gezeten in de veilingbanken legde de veilingmeester ons uit hoe het veilen werkt; het is een veiling bij afslag d.w.z. een product wordt hoog ingezet en verkocht voor een lager bedrag. Op de veilingklok kan men zien door middel van de wijzer hoe snel de ingezette prijs daalt en wat de uiteindelijke verkoopprijs wordt, namelijk die waarop de wijzer is stop gezet. Je moet dus niet te vroeg op de knop drukken, want dan betaal je te veel, aan de andere kant als je te laat op de knop drukt, dan heb je pech. Men kan pas bieden vanaf het moment waarop de veilingmeester de klok in werking heeft gezet. De schuit met tuinbouwproducten ligt onder de veilingklok en als koper kun je zien wat voor product er wordt aangeboden. Een aantal ‘horizondeelnemers’ heeft via de klok o.m. een zakje met uien of wortelen bij afslag gekocht. Dus niet iedereen ging met lege handen weer op huis aan.
De vaarveiling is nu een museumveiling waar veel te zien en te beleven valt.
Van de nazit werd dankbaar gebruik gemaakt; nog even napraten onder het genot van een drankje en een warm hapje en deze afsluiting maakte de middag compleet.
Namens de aanwezigen bedankte Karin Beemster (penningmeester) de organisatoren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten